Vorige week maandag in het ziekenhuis geweest en alles door gesproken. Deze ronde de cryo poging in eigen cyclus.
Dat wil dus zeggen dat mijn cyclus in de gaten word gehouden, en zodra mijn ei op springen staat hormoon spuiten om mijn ei te laten springen en 6 dagen later, als het ontdooien van de cryo’s goed gaat, de terugplaatsing.

Wel fijn, deze keer geen horrormonen, geen punctie, en voor liefie geen steriel kamertje

Het is alleen toch wel onze laatste kans op een zwangerschap. Hoe ze er in Utrecht bij komen dat de vorige poging, de 2e poging was voor een 3e zwangerschap weten we niet. Ze (artsen en verzekeringen) spreken pas vanaf 12 weken over een zwangerschap en die heb ik (helaas) niet gehaald met de 1ste poging.

Ik ben vorige week wel aan het bellen en mailen geweest met mijn verzekering, maar die kunnen me nu ineens geen duidelijk antwoord meer geven. En dat terwijl ze mij na de laatste poging in december me wxe9l konden vertellen dat er nog 1 poging vergoed zou worden.
En ook konden ze me bij de verzekering niet vertellen hoe zij de cryo poging vergoeden, volgens hun lag dat aan hoe de gyn een poging declareerd.

Heb alleen wel zitten denken, want vorige week vertelde degene die ik aan de lijn had van de verzekering dat als de arts de poging als 3e poging op zou schrijven ik geen poging meer zou hebben, maar als de arts de poging als 2e poging zou opschrijven, ik nog wxe9l een poging zou hebben.
Ik dacht dus eerst dat ze daar mee bedoelde dat als een arts bvb op zou schrijven dat een poging de 1ste zou zijn, er weer 3 pogingen zouden zijn. Maar nu twijfel ik dus of ze met "de poging", deze poging bedoelde of niet.
Misschien toch maar weer s bellen met mijn verzekering en vragen of ze geen overzichtje kunnen maken van wat ik nog te goed heb ofzo.

Nou ja, ik kan er altijd een belletje aan wagen. Nee heb ik al, zou misschien nog een ja kunnen worden. Je weet maar nooit.

Vandaag hebben we btw de 1ste echo gehad, maar daar was nog niet veel op te zien. Zondag weer terug voor een echo en vanaf zaterdag ovulatie testen gaan gebruiken. Dus ik ga zo maar s opzoek op internet naar goedkope testen. Ik moet nml 2x per dag testen, omdat ik dus echt geen natuurlijk eisprong mag hebben deze cyclus. En als ik ze bij de apotheek of drogist ga halen, dan word het een duur geintje.

Afwachten dus maar weer.

Liefs

Was toch niet last best helaas. En niet helaas. Ik heb al een tijd niet meer gelogd. Geen tijd voor, geen zin in en gewoon vergeten. Ik heb sowieso met maar heel erg weinig mensen over deze poging gesproken.

De poging is helaas niet gelukt. Afgelopen dinsdag kreeg ik bloedverlies, en gisteren heb ik zoals ik al had verwacht, negatief getest.
Maar met het inleveren van de buisjes en potje in Utrecht vertelde de laborant dat dit de 2e poging voor een 3e zwangerschap was. Daar waren wij zacht gezecht stom verbaasd over.
Ok, ik ben met de 1ste poging idd zwanger geraakt, maar dat is voor de 12 weken helaas al verkeerd gegaan en volgens de verzekering word er pas van een zwangerschap gesproken nxe1 de 12 weken. En mocht het na de 12 weken fout gaan in de zwangerschap, dan zijn er opnieuw 3 pogingen.
Vorige week heb ik mijn verzekering hier over gebeld, en wat blijkt.
We hebben idd nog 1 volledig vergoede poging!!! Ergens is er iemand geweest die door heeft gegeven dat ik zwanger ben geweest na de 1ste poging maar helaas met geen goeie afloop. We hebben wel een idee wie en wat, maar helemaal zeker weten doen we dat niet.

En nog beter nieuws, met deze poging zijn er ook 2 emmy’s bij elkaar in een buisje ingevroren. We hebben dus nog 2 kansen op een zwangerschap. De cryo poging kunnen we eventueel zelf betalen, en de ivf poging is dan volledig vergoed.Met aftrek van de eigen risico helaas, maar beter iets dan niets.

14 januari hebben we gesprek in het ziekenhuis over hoe en wat nu verder. Ik denk er zelf over om eerst weer een volledige ivf poging te doen, en daarna pas de cryo poging. Maar daar moeten we het dus ook nog eventjes over hebben in het ziekenhuis.

Dus volgend jaar pas weer meer nieuws hier, voor de mensen die zo af en toe nog s komen gluren

Liefs

Afgelopen vrijdag de nieuwe plannin gemaakt. Afgelopen week had ik de hoop om pas maandag m’n menstruatie te krijgen zodat we deze ronde nog konden beginnen met de 3e poging.
Helaas werd ik afgelopen donderdag al ongesteld. Had het al aan voelen komen, maar had gehoopt dat die duivels weg zouden blijven.
Had al een beetje zitten rekenen en had uitgerekend dat ik dan ergens tussen kerst en oud&nieuw uit zou komen qua punctie en TP.
Had dus al de vrees dat de 2e poging pas in het nieuwe jaar zou plaats gaan vinden.

Afgelopen vrijdag dus naar het ziekenhuis, gelukkig hadden we mijn eigen arts. Zij rekenen, tellen en nog meer rekenen. En zei daarna dat het idd waarschijnlijk pas volgend jaar zou worden.
Toen vroeg ik gelijk of we dan niet deze ronde al konden beginnen. En tot onze verbazing (en blijdschap) konden we dus nog beginnen. Stom "toevallig" was ik de laatste pil strip, die ik nog half had liggen, vergeten in te leveren. Dus daar kon ik gisteren gewoon weer mee beginnen. De arts vroeg wel of ik dan ook echt donderdag ongesteld was geworden en echt niet eerder. Ga daar niet over liegen, was ik eerder ongesteld geworden had ik dat ook gezegd.
Dus gisteren ben ik weer begonnen met de pil!! Maandag moet ik de recepten nog ff inleveren voor de rest van de medicatie.

29 oktober beginnen met spuiten. 16 november de 1ste echo alweer. En waarschijnlijk die week daarop (hoop hxe9xe9xe9xe9xe9xe9xe9xe9l erg hard dinsdag of donderdag, want dan is t "mijn" arts degene die de punctie doet) de punctie. Hoewel ik me niet weer wil vast leggen op verschillende data’s, zou t toch een mooi sinterklaas kado’tje zijn

Liefs

De titel zegt het eigenlijk al. We gaan voor ronde 3. Ik ben waarschijnlijk wederom hxe9xe9xe9xe9l even zwanger geweest, vandaar de vage testen. Waarschijnlijk.

Op de echo van vanmorgen was niets te zien. Behalve een lege baarmoeder en dik baarmoederslijmvlies. Volgens beide artsen, zowel degene die de echo heeft gemaakt, als de arts die vanmiddag terug belde over de uitslag van het bloed, kan ik iig zwanger worden. Tja, dat bewijs wandelt hier in huis rond. Maar ja, nu nog zwanger blijven.

Ik wacht nu eventjes af of mijn cyclus weer een beetje op orde is en dan bellen we voor een nieuwe afspraak. Dat zal dus ergens eind oktober, begin november worden.
Hopelijk is 3x scheepsrecht.

Liefs

Het is nog steeds niet zeker of ik nou wel of niet zwanger ben. Voor het moment ga ik er vanuit van niet. Dan kan het volgende week met de echo (dinsdag 2 oktober) alleen maar meevallen. Misschien dat de klap, als ik idd niet zwanger ben, dan iets minder hard aan komt.
Het volgende heb ik vanmorgen op t zwangerschaps forum geschreven, en wilde het hier ook even neer zetten

Gisteren zat ik er ineens gewoon helemaal door heen. Vond (en vind) het gewoon zo oneerlijk. Mensen die hun kinderen vermoorden, geestelijk of lichamelijk, mogen zo veel kinderen krijgen als ze willen.
Ouders die hun kinderen als speelbal gebruiken bij een scheiding, ouders die het niets intreseerd hoe hun kinderen erbij lopen, ouders die hun kinderen vergeten in de auto en het af doen als "oeps, foutje bedankt", ouders die hun kinderen doelbewust vermoorden om wat voor reden dan ook. Ik snap het gewoon niet, die ouders mogen door fokken, als konijnen, krijgen het ene kind na t andere kind. Maakt allemaal niet uit, moet kunnen.

En wij, ouders in de medische molen, krijgen 3 kansen, sommige iets meer als ze starten met iui. 3 kansen op iets wat zo kostbaar en kwetsbaar is. Een klein mensje die alle liefde van de wereld krijgt. Wij mogen, van onze regering, maar 3 kansen krijgen om zwanger te worden.
O, het mag wel meer zijn hoor, maar die moet je dan maar "even" zelf betalen. Als ik kijk naar wat de medicijnen alleen al kosten, das toch voor "jan modaal" toch niet te betalen? De medicijnen, de echo’s, de punctie’s, het lab gedeelte, de tp. Hoe moet iemand dat zelf kunnen betalen?

Onbegrijpelijk, oneerlijk. Ik begrijp het gewoon niet.

Nog 1 kans, nog 1 poging op een zwangerschap. Nog 1 kans om alles nog een keer mee te maken, nog een keer die spanning van de 1ste positieve test. Nog 1x de spanning voor de 1ste echo, nog 1x voor de 1ste keer je kleintje voelen, als 1ste nog eventjes je kleintje voor jezelf hebben.
Daarna samen genieten van de bewegingen van je kleintje. Gewoon alles nog 1x mee maken.
Mogen wij dit nog een keer mee maken? Soms heb ik het gevoel van niet. Dat Alayna alleen blijft. Heb ik er te makkelijk over gedacht, en is dit mijn "straf". In het ziekenhuis zeiden ze "je hebt al een keer bewezen dat het kan". En ik was er van overtuigd dat ik zwanger zou raken. Maar nu? Ik weet het niet meer. Ik weet niet of ik ooit nog een zwangerschap mee mag maken.

Ik geniet elke dag van Alayna, ben intens gelukkig met haar, en hou meer van haar dan ik ooit zou kunnen beschrijven.
Maar de wens voor een 2e wondertje is net zo intens groot. Maar of het voor ons nog een keer zo mag zijn? Ik weet het niet.

IK hoop het, maar verwacht het eigenlijk niet meer.

Zegt eigenlijk genoeg over mijn gevoel op dit moment

Liefs

Werd ik de afgelopen week. Vorige week zondag een negatieve test en ‘s middags bloedverlies. Minder als normaal en anders. Tot en met woensdag, daarna niets meer. Het bloedverlies was minimaal. Te veel voor inlegkruisje en te weinig voor verbandje.
Vrijdag een hxe9xe9xe9xe9xe9xe9l erg vaag positieve test, daarna het ziekenhuis gebeld. Moest het weekend weer testen en maandag (vandaag dus) terug bellen.

Zaterdag wederom een vage test, en afgelopen nacht (we konden niet slapen) getest, leek op het 1ste gezicht negatief maar vanmorgen was de test positief. Ik weet dat je officieel na 10 minuten niet meer naar een test mag kijken, maar waar word dat ding positief van?? Van de lucht?? Daarna het ziekenhuis gebeld en zij gaat voorzichtig uit van een positieve uitslag en de 1ste echo staat gepland voor 2 oktober.
Volgende week moet ik nog een keer testen (mag niet eerder ) en als ik bloedverlies krijg of pijn links of rechts ter hoogte van de eierstokken dan moet ik bellen. Dan word de echo vervroegd om een BBM zwangerschap uit te sluiten.

Dus het blijft toch nog spannend hier, en misschien dat een 3e poging toch niet nodig is. We wachten het maar weer "rustig" af en hopen op een positieve test volgende week, en over 2 weken een positieve echo.

Liefs

Sommige besluiten zijn er om herzien te worden. Liefie en ik hebben gisteren nog lang zitten praten over hoe en wat en over hoe nu verder.
We zien het eigenlijk allebei niet zitten om nog 2 jaar te wachten met de volgende poging. We hebben het over een eventuele planning van de volgende poging gesproken, over de ruimte hier in huis, over het toekomst beeld wat we hebben, over de verhuizing en eigenlijk alles wat er in ons koppie rond ging.

En we hebben besloten om toch door te gaan met de 3e poging, maar we laten er wel 2 cyclussen tussen zitten. Dus dan zitten we, als we met de 3e poging gaan beginnen, ergens half/eind november.
Mocht ik de volgende poging wel zwanger raken, dan zal dat ergens in Januari zijn en zal ik ergens in september uitgerekend zijn. In het ergste geval zitten we hier dan nog een half jaar met zijn 4tjes (of 5jes) maar ook daar komt een oplossing voor. Zijn we zeker van.
Het zal puzzelen worden, maar misschien moeten we een tussen oplossing zoeken in geval dat ons huis eerder verkocht gaat worden. We kunnen niet in de toekomst kijken, soms erg jammer, en we nemen alles maar zoals het komt.

Ik wil wel erg goede afspraken maken in het ziekenhuis. Ik wil dat "mijn" arts de volgende behandeling helemaal doet. Geen gezeur met switchen van artsen en ineens die kenau weer voor mijn neus hebben staan met de punctie.

Voorlopig iig weer eventjes "rust". We hebben het druk genoeg met dingen regelen voor het nieuwe huis en alles er om heen. En ik vind het ook wel lekker om in alle rust eerst daar eventjes op te concentreren zonder dat er een hoop stress bijkomt kijken van een volgende poging.

Liefs

Soms zijn besluiten makkelijk om te nemen, sommige wat moeilijker en sommige bijna onmogelijk. De hele dag heb ik zitten piekeren, over het hoe en wat, over het hoe nu verder? De hele dag heeft het lopen malen in die bovenkamer van mij.
En ook in die van liefie, en we zijn eigenlijk toch wel tot een gezamelijk besluiten gekomen.

Eerst eventjes een uitleg, zoals de meeste weten, wonen wij op een bovenwoning. Niet groot, maar groot genoeg voor ons 3tjes. Maar te klein voor 4 of 5 personen. Het huis heeft een tijd te koop gestaan en sinds vorige maand uit de verkoop gehaald (hele verhaal staat op het logje van Alayna) Maar vorige week hebben we een knoop door gehakt omtrent een nieuwbouw woning, en besloten om de nieuwbouwwoning te kopen. In oktober gaan ze daar bouwen, dus nog anderhalf tot 2 jaar tot deze woningen opgeleverd worden. Als ik deze poging wel zwanger was geraakt, hadden we hier dus moeten puzzelen, was wel opgelost, maar met veel puzzel werk.
Nu hebben we dus ook besloten om met de 3e poging te wachten tot we verhuisd zijn. Zodat we ons nu op dit moment rustig kunnen concentreren op alles wat met het huis te maken heeft, en met de verkoop van onze huidige woning en zodat we de rust met de 3e poging hebben wat betreft de ruimte en alles wat er om heen hangt.

Geen makkelijke beslissing. Het heeft al regelmatig gestoken als er meiden zwanger zijn van de 2e, en ik zou verschrikkelijk graag nogmaals zwanger willen zijn, maar zo nuchter als ik weer de medische molen in ben gestapt, zo nuchter ben ik op dit moment niet meer. Ik kan er niet met heel erg veel afstand naar kijken,en mijn "hollandse nuchterheid" van "als het zo mag zijn is het perfect, en als het niet zo mag zijn dan hebben we een mooie dochter" is eventjes ver te zoeken. Maar dat is ook voor mij een teken om weer eventjes een stapje terug te doen.

Eerlijk is het niet, wij vragen er niet om, om op de natuurlijke manier geen kinderen te mogen krijgen. Maar toch krijgen wij maar 3 kansen op een zwangerschap. Misschien denk ik er morgen weer anders over, misschien volgende week. Niets is zo veranderlijk als een mens

Liefs

voor 99% zeker ten einde.

Vanmorgen een negatieve test gehad en sinds vanmiddag bloedverlies. Hoeft allemaal niets te betekenen maar we vrezen het ergste.
Ga morgen ook het ziekenhuis nog niet bellen, want dan krijg ik toch als antwoord dat ik te vroeg heb getest, dat het bloedverlies niets hoeft te betekenen en dat ik vrijdag nogmaals moet testen. Dus dat doe ik dan maar.
Moet wel zeggen dat ik het er toch wel moeilijk mee heb, we hadden het allebei eigenlijk niet verwacht. We hadden er allebei toch wel een redelijk goed gevoel over. Liefie iets meer als mij, maar ik had dit eigenlijk niet verwacht.

Maar goed, we wachten het nog maar eventjes af maar ik ga er vanuit dat ik idd niet zwanger ben en dat we vrijdag een afspraak gaan maken voor de 3e en laatste poging.

Liefs

2 emmy’s terug geplaatst gekregen. Geen idee hoeveel cellig, zoals gewoonlijk weer s vergeten te vragen

Nu 2 weken afwachten of ze het weer naar hun zin hebben in mijn buik. Ik heb er op zich wel een goed gevoel over. De terugplaatsing ging gelukkig zonder echo en was in een poep en een scheet gebeurd.

Ik heb nog steeds wat last van mijn buik, gelukkig wel weer een heel stuk minder. Kan nu het verschil weer voelen tussen mijn darmen en mijn eierstokken, die idd nog wat gevoelig zijn. Maar ja, dat krijg je met zo’n gevoeloze muts. Maar goed, dat probeer ik maar weer zo snel mogelijk te vergeten.

De officiele test datum is 13 sept, met de zwangerschap van Nova* en Alayna heb ik 14 dagen na de punctie positief getest, en dat is in dit geval op onze trouwdag 9 sept. Van een vriendin heb ik een test gekregen, dus dat scheelt alweer in de kosten

Liefs